Ashok Sharma : आयपीएलच्या मैदानात आपल्या ताशी १५० किलोमीटर वेगाच्या गोलंदाजीने बलाढ्य फलंदाजांच्या दांड्या गुल करणारा गुजरात टायटन्सचा अशोक शर्मा सध्या सर्वत्र चर्चेत आहे. कोट्यवधींच्या या ग्लॅमरस लीगमधील यशानंतरही अशोकचे पाय जमिनीवर आहेत, मात्र त्याच्या गावाकडे जाणारा रस्ता आजही कच्चाच आहे. राजस्थानची राजधानी जयपूरपासून केवळ ३५ किलोमीटर अंतरावर असलेल्या ‘रामपुरा’ या गावाची व्यथा अशोकच्या यशामुळे पुन्हा एकदा चव्हाट्यावर आली आहे.
रस्त्याची दैनावस्था आणि कुटुंबाची खंत-
अशोकचे गाव दिल्ली-मुंबई द्रुतगती मार्गाच्या अगदी जवळ असूनही, तिथून गावात प्रवेश करण्यासाठी कोणताही पक्का रस्ता उपलब्ध नाही. अशोकचा मोठा भाऊ अक्षय याने आपली खंत व्यक्त करताना सांगितले की, “गावात येण्यासाठी चांगला रस्ता नसल्यामुळे बाहेरच्या मित्रांना घरी बोलावताना आम्हाला संकोच वाटतो.” मात्र, प्रतिकूल परिस्थिती असूनही शर्मा कुटुंबाचे आपल्या गावाबद्दलचे प्रेम तसूभरही कमी झालेले नाही. अशोकला आपल्या मुळांचा विसर पडलेला नाही; आजही तो सकाळी पाच वाजता उठून शेतात धावण्याचा सराव करतो आणि घरगुती जेवण व ताज्या ताकाला आपल्या आहारात प्राधान्य देतो.
साधेपण आणि पालकांचे स्वप्न-
अशोकचे वडील नथुलाल शर्मा आजही एक सामान्य शेतकरी म्हणून आपली ओळख जपून आहेत. शेतात कष्ट करून चिखलाने माखलेल्या कपड्यांत जेव्हा ते अशोकने भेट दिलेल्या इलेक्ट्रिक स्कूटरवरून घरी परततात, तेव्हा त्यांच्या डोळ्यांत मुलाच्या यशाचे समाधान स्पष्ट दिसते. अशोकच्या आई लाली देवी यांनी त्याच्या बालपणातील आठवणींना उजाळा दिला. लहानपणी अत्यंत खोडकर असलेला अशोक आज संपूर्ण देशाचे प्रतिनिधित्व करत आहे, याचे त्यांना कौतुक वाटते. गेल्या वर्षी कोलकता नाईट रायडर्सच्या ताफ्यात असताना अशोकने थार गाडी घेण्याचा हट्ट धरला होता. आज तीच एसयूव्ही गावातील खडबडीत रस्त्यांवरून दिमाखात धावते, जी स्थानिक मुलांसाठी आकर्षणाचे केंद्र ठरली आहे.
वेगवान गोलंदाजीचा वारसा-
अशोक आणि त्याचा भाऊ अक्षय यांना वेगवान गोलंदाजीची आवड वारशाने मिळाली आहे. त्यांचे काका रामदयाल शर्मा हे गावात ‘वेगवान गोलंदाज’ म्हणून ख्यातकीर्त होते आणि महेंद्रसिंह धोनीप्रमाणे लांब केस राखायचे. त्यांच्याकडूनच प्रेरणा घेऊन अशोकने गोलंदाजीवर लक्ष केंद्रित केले आणि आज तो आयपीएलच्या स्तरावर आपली चमक दाखवत आहे.
गुजरात टायटन्सची साथ आणि भविष्याची आशा-
गुजरात टायटन्सने ९० लाख रुपयांची बोली लावून अशोकला आपल्या संघात समाविष्ट केले आणि चालू हंगामात त्याने आपले पदार्पणही साजरे केले. त्याला मैदानावर खेळताना पाहण्यासाठी त्याचे कुटुंबीय ४५० किलोमीटरचा प्रवास करून चंदीगडला गेले होते. विशेष म्हणजे, जेव्हा अशोकने त्यांना अहमदाबादला बोलावले, तेव्हा साध्या राहणीमानाचा वारसा जपणाऱ्या त्याच्या पालकांनी विमानाऐवजी १० तासांचा रेल्वे प्रवास पसंत केला.
